Co to jest kinesiotaping i kiedy się go stosuje?

Małgorzata Rusnak

Kinesiotaping (plastrowanie dynamiczne) to nowoczesna i naturalna metoda terapeutyczna, może stanowić odrębny sposób terapii albo być uzupełnieniem innych metod fizjoterapeutycznych. Polega na aplikacji specjalnej taśmy (plastra) bezpośrednio na nieowłsioną skórę, co pomaga przywrócić fizjologiczne funkcjonowanie struktur ciała pacjenta (mięśni, torebek stawowych). Metoda bazuje na zasadach kinezjologii (nauce o ruchu człowieka). Sposób aplikacji taśmy wspiera naturalny proces samoleczenia pacjenta za sprawą:

  • wspomagania funkcji mięśni i stawów,

  • normalizacji napięcia mięśniowego (czyli obniżenia wysokiego, a wzrostu niskiego) .

  • aktywacji układu chłonnego i wewnętrznego systemu znieczulania,

  • polepszenia mikrokrążenia.

 

 

 

 

 

 

 

 

Przygotowanie skóry do kinesiotapingu polega na:

  •      ogoleniu skóry (musi być nieowłosiona),

  •      jej dezynfekcji.

 

Do  atutów kinesiotapingu należą:

  • ciągłość terapii (24 h na dobę),

  • brak negatywnych odczuć skórnych u pacjenta (- alergie na klej stosowany w taśmach zdarzają się niezwykle rzadko),

  • wysoka trwałość jednej aplikacji (3-8 dni),

  • uniwersalność (można go łączyć z innymi metodami).

 

U kogo można stosować kinesiotaping?

Możemy śmiało powiedzieć, że praktycznie u wszystkich pacjentów, w tym u dzieci jak również u kobiet w ciąży.

 

 

 

 

 

 

 

 

Plastrowanie znajduje zastosowanie w takich schorzeniach jak:

  • zaburzenia w obrębie stawu barkowo-obojczykowego,

  • zapalenie ścięgna Achillesa,

  • zespół cieśni nadgarstka,

  • porażenie splotu barkowego,

  • koślawy paluch,

  • bóle głowy,

  • zapalenie kaletki maziowej stawu łokciowego,

  • zapalenie ścięgna rzepkowego,

  • zespół przeciążenia przyśrodkowej części piszczeli (tzw. shin splints),

  • obrzęk limfatyczny,

  • zaparcia,

  • bóle menstruacyjne,

  • stany poudarowe,

  • pomoc w czasie ciąży,

  • leczenie pooperacyjne (gojenie ran, redukcja obrzęków itp.),

  • korekcja wad postawy.

 

Kinesiotaping możemy stosować praktycznie na wszystko, przeciwwskazań jest niewiele a zaliczyć do nich można:

  • łuszczycę oraz inne zaawansowane choroby skóry,

  • cukrzycę insulinozależną,

  • trudno gojące się rany.

 

 

 

 

 

 

 

 

Kinesiotaping możemy łączyć z:

  • krioterapią (leczeniem zimnem)

  • hydroterapią (leczeniem w środowisku wodnym)

  • terapią manualną (techniki wykonywane za pomocą rąk terapeuty)

  • elektrostymulacją (leczeniem prądem)

  • akupunkturą (leczeniem uciskiem)

  • najczęściej z kinezyterapią (ćwiczeniami)

Nie stosujemy kinesiotapingu z ciepłolecznictwem - naświetlania.


Podsumowując, ta metoda zyskała sporą popularność wśród fizjoterapeutów i pacjentów ze względu na jej uniwersalność, skuteczność oraz wszechstronność.

 

 

Bibliografia:

  1. Emilia Mikołajewska, Kinesiotaping. Rozwiązania wybranych problemów funkcjonalnych. Wydawnictwo Lekarskie PZWL 2011

  2. Hermann Christiansen, Jutta Christiansen-Zimmermann, Energetyczno-fizjologiczne praktyczne zastosowanie plastrów leczniczych Medi-Tape®, Wydawnictwo KALMUS 2007

  3. Zbigniew Śliwiński, Tomasz Senderek, Kinezjotaping – nowa metoda leczenia? Rehabilitacja w praktyce.
     


 


Przeszukaj Strefę pacjenta
Polub nas na facebooku
Chcesz tworzyć z nami?
Dołącz do otwartego projektu i pomagaj w dzieleniu się widzą. Napisz do nas.
Pracuję. Proszę czekać.